به گزارش دبیر گروه پژوهشهای تفسیری، نشست علمی این گروه به بحث دربارۀ حقیقت کتاب کریم اختصاص یافت. در این نشست که با حضور حجتالاسلاموالمسلمین احمد آکوچکیان برگزار شد، همپژوهان به ارائۀ دیدگاههای خویش پرداختند.
آکوچکیان در این نشست گفت: حاق و حقیقت هنر دینیْ ظهور و آشکارگی و تجلی زیباشناسانۀ خداوندی با توانمندترین و بالغترین زبان است. اولیای جان آموختهاند که:
ـ امام علی (ع): «فَتَجَلَّی لَهُمْ سُبْحَانَهُ فِی کِتَابِهِ مِنْ غَیرِ أَنْ یکُونُوا رَأَوْهُ، بِمَا أَرَاهُمْ مِنْ قُدْرَتِهِ …».
ـ امام صادق (ع): «قیِل لَهُ مَا تَقُولُ فِی الْقُرْآنِ فَقَالَ هُوَ کلَامُ اللَّهِ وَ قَوْلُ اللَّهِ وَ کتَابُ اللَّهِ وَ وَحْی اللَّهِ وَ تَنْزِیلُهُ …».
ـ امام صادق (ع): «لَقَدْ تَجَلَّى اللَّهُ لِخَلْقِهِ فِی کلَامِهِ وَ لَکنَّهُمْ لَا یبْصِرُونَ».
از این آموزهها برمیآید «قرآن» این کلام و قول و کتاب و وحی و تنزیل خداوند، این بهزبانآمده با کلمه و کلام، همان آشکارگی و تجلی خداوند، تجلی آن «خودبودگی مطلق» و آن «خودی مطلق»، برای مخاطبان و برای مردمان است.