«خواهانی گام‌به‌گام سطوح تجربۀ معنا» با دعاهای سی روز ماه رمضان

در نشست هم‌پژوهان مرکز تحقیقات استراتژیک توسعه (رشد) با موضوع، «خواهانی گام‌به‌گام سطوح تجربۀ معنا با دعاهای سی روز ماه رمضان» دعای روز سوم و چهارم این ماه بررسی شد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین احمد آکوچکیان، استاد راهبر این نشست، در بخشی از سخنان خود گفت: «رمضان یک نمونۀ موقعیت زیستی است که روزبه‌روز آن می‌تواند فصلی از بلوغ تجربۀ معنا را پیش‌رو بگذارد.»

وی در تفسیر دعای روز و چهارم به مطالبی اشاره کرد که خلاصه‌ای از آن در این گزارش ارائه می‌شود.

وقت سوم این خواهانی:

«اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی فِیهِ الذِّهْنَ وَ التَّنْبِیهَ وَ بَاعِدْنِی فِیهِ مِنَ السَّفَاهَةِ وَ التَّمْوِیهِ وَ اجْعَلْ لِی نَصِیبا مِنْ کُلِّ خَیْرٍ تُنْزِلُ فِیهِ بِجُودِکَ یَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ؛

خدایا در این ماه به من تیزهوشی و بیداری عنایت فرما، و از بی‌خردی و اشتباه دورم ساز، و از هر خیری که در این ماه نازل می‌کنی برایم بهره‌ای قرار ده، و به حق جودت ای جودمندترین جودمندان!»

خواهانی دانایی و خاستگاه آن در تجربۀ معنا در ترکیب با خواهانی‌های آغازین خود عبارت است از خواهانی خیر، خواهانی خوبی و میانداری جود با اعطا و افادۀ امر شایسته نه برای عوض و غرض به چیزی یا کسی که سزاوار آن فایده باشد. این تجربۀ معنا دانایی‌بنیان است. سالک نیایشی مصطفایی با خواهانی دانایی و شعورْ «رسم هویت‌داری با دین مصطفایی» را پیش‌روی همۀ بشر می‌گذارد. در خط این دانایی، همۀ حادثه‌ها و فرصت‌های زندگی خوبی و نیک‌بختی و خیر دیده می‌شوند. «خوبی» برای این سالک در متن این منظومۀ لطیف خواهانی‌ها یک برکت جاری است.

پس این درس معرفت‌شناخت برای سالک ما در این مرحله‌ از رمضان زندگی‌اش آن است که پیوست قابلیت‌های ذهنی و عقلی با وحی الهیاتی، با وجدان و تجربۀ عینی در خط این تجربۀ خیر شکل می‌گیرد.

وقت چهارم این خواهانی:

«اللَّهُمَّ قَوِّنِی فِیهِ عَلَی إِقَامَةِ أَمْرِکَ وَ أَذِقْنِی فِیهِ حَلاوَةَ ذِکْرِکَ وَ أَوْزِعْنِی فِیهِ لِأَدَاءِ شُکْرِکَ بِکَرَمِکَ وَ احْفَظْنِی فِیهِ بِحِفْظِکَ وَ سِتْرِکَ یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ؛

خدایا در این ماه برای برپاداشتن امرت نیرومند ساز مرا، و شیرینی ذکرت را به من بچشان، و ادای شکرت را به من الهام فرما، و به نگهداری و پوششت نگاهم بدار، ای بیناترین بینندگان!»

و اینک وقت خواهانی توانمندی تدبیر، خواهانی یادکرد الهۀ زندگی و خواهانی پاسبانی از خویش، بر این باور مبنا که «هستی معنی‌دار است، پس من دیده می‌شوم» سر رسیده است.

به‌تدریج شبکۀ خواهانی‌ها در این وقت رمضان توسعه و عمق می‌گیرد و می‌توان با این خواهانی‌ها به فهم شبکۀ شخصیتی سالک این وقت و موقعیت و طریق پی برد؛ یعنی این‌که سالک رمضان بر مدار چه خواهانی‌هایی، چه کسی با چه شخصیتی است! ریشه‌های نگاه و خواهانی برای این سالک به‌تدریج در حال شکل‌گیری است. در متن این خواهانی‌ها، «من کیستمی معیار» در حال ظهور است و متکی بر این کیستمی معیارْ توانمندی‌های معیار با قابلیت‌های شخصیتی پس قابلیت‌های عملکردی سر باز می‌کنند. پس در همین آغاز وقت رمضان «اعتماد به نفس» در مدیریت زندگی نیز سر باز می‌کند.