نشست مشترک گروه پژوهش گفتمان و هنر و گروه پژوهش تفسیری مرکز تحقیقات استراتژیک توسعه (رشد) با محور بررسی جایگاه قرآن کریم و معارف اهلبیت (ع) بهعنوان عالیترین الگوی زیباشناسی و حقیقت هنر دینی برگزار شد.
حجتالاسلاموالمسلمین احمد آکوچکیان، استاد راهبر این نشست، با تأکید بر اینکه هنر دینی صرفاً به بهرهگیری از مضامین مذهبی محدود نمیشود، حقیقت آن را در نوعی تجربۀ عمیق از زیست توحیدی و نحوۀ آشکار شدن این تجربه در قالب زبان، بیان و آفرینش هنری دانست. به اعتقاد حاضران، معیار سنجش هنر دینی میزان پیوند آن با حقیقتی است که در قرآن کریم متجلی شده است و انسان را از ظاهر الفاظ به افقهای عمیقتر معنا رهنمون میسازد.
وی در ادامه اظهار داشت که قرآن کریم کاملترین جلوۀ زبان وحی و عالیترین نمونۀ تجلی زیبایی در بیان حقیقت است. در کنار قرآن، سخنان و بهویژه نیایشهای اهلبیت (ع) اوج پیوند میان معرفت، زیبایی و تجربۀ معنوی را به نمایش میگذارند، الگویی که میتواند مبنای شکلگیری نظریهای اصیل دربارۀ هنر دینی قرار گیرد.
شرکتکنندگان همچنین تصریح کردند که زیبایی در منطق قرآن، صرفاً یک ویژگی ادبی یا هنری نیست، بلکه راهی برای هدایت انسان به حقیقت است. ازاینرو زبان قرآن افزونبر برخورداری از بالاترین ظرفیتهای زیباشناختیْ روشی برای انتقال تجربههای باطنی و تربیت انسان در مسیر رشد نیز ارائه میدهد. به باور آنان، هنر دینی زمانی به کمال خود نزدیک میشود که بتواند این پیوند میان زیبایی، معنا و هدایت را در آثار خود بازآفرینی کند.
در جمعبندی نشست، پژوهشگران تأکید کردند که بازخوانی مبانی قرآنی و روایی هنر افق تازهای را برای نظریهپردازی در حوزۀ هنر اسلامی میگشاید. آنان خاطرنشان کردند که هرچه مطالعات هنری بیشتر بر ظرفیتهای معرفتی و زیباشناختی قرآن کریم و میراث اهلبیت (ع) استوار شود، امکان شکلگیری زبانی هنری که در عین زیبایی، حامل حقیقت و زمینهساز رشد انسان باشد بیشاز پیش فراهم خواهد شد.
